Çocuğu hanımı evi terk edip kaçtın
Teyyareye binip Alamanyaya uçtun
Paraları cıbıldak garılaramı saçtın
Memleketi ana babayı unuttun hemiiii
Seni gidi hayırsız şey namıssız seniii

Ağladım olmadı güldüm olmadı
Tükendi gözümde yaşta kalmadı
Bende gidem dedim bubam salmadı
El içinde pek hecin düşürdün beni:
Neden bizi terk ettin hee namıssız seniii

Zaten köyde pek de işi sevmezdin
Sabah erken kalkıp işe gitmezdin
Lirayı bozardın keyfi bozmazdın
Cebindeki liraların hepsi bittimi
Aç kal oralarda inşaallahhh namıssız seniii

Evvelden de sana pek güvenmemiştim
Amma ne yapayım ki seni sevmiştim
Dünyada maldan da candanda geçtim
Yuvanı çocukları beni terk ettin hemiii
Allahın dan bul inşallah namıssız seniii

Böyle aylak gezmekle sonun ne olacak
Bir gün gelip Alamanlar oradan kovacak
Belki kokuşmuş bir madam seni alacak
Heç ellerden utanmadın yüzsüzsün hemiii
Birde afet beni deyyon he namıssız seniii

Şükür burada ekin çok hasat bol oldu
Topal Memet bile kazancın yolunu buldu
Gavurda para kazanmak sana mı galdı
Sonunda düşürdün şapkayı gösterdin keli
Seni gidi iş kaçkını şey namıssız seniii

Gittin gideli buraları hep mi unuttun
Birçok yalan dolanla bizi uyuttun
Düzenbazdın köylüleri bilem soğuttun
Hani o ağzını eğdiğin günler sevmiştin beni
Birez zengin mi oldun yoğsam namıssız seniii

Köyde kışlar soğuk olur yazları sıcak
Çalışmasan tüter mi bu köyde ocak
Senden haber bekleriz hep seste kulak
Kulağını buralara hep tıkadın hemiii
Madamlara irezil olasın namıssız seniii

Her şeyimi mahvettin düzenimi bozdun
Bilmem buralarda sen kimlere kızdın
Dönmem gayri diyerek birde mektup
Kavim kardaşı eşi dostu unuttun hemiii
Seni dolaşık bacaklı çekirge namıssız seniii

Şair İsmail Detseli 1965 köyüm Gökyurt